Dziennik parsowania - rejestr odczytów kodów i analiza błędów etykiet

Dziennik parsowania zapisuje każdy odczyt wykonany w transakcji Smart Scan, niezależnie od werdyktu parsera. Jeden wiersz odpowiada jednemu skanowi i przechowuje surowy ciąg znaków, rozpoznany standard i werdykt wraz z pierwszym komunikatem błędu. Kierownik magazynu ustala tu, czy problem leży w etykiecie dostawcy, czy w ustawieniach skanera.

Pasek filtrów zawiera przełącznik okresu (Dziś, 7 dni, 30 dni), przyciski werdyktu, listę standardów i wyszukiwarkę z przyciskami Szukaj oraz Odśwież. Pod nim leżą cztery kafelki: Odczyty (filtr), Poprawne etykiety, Błędy, Ostrzeżenia. Niżej zaczyna się Rejestr odczytów (TOP 500) z przyciskiem Eksport XLS. W bazie demonstracyjnej w chwili zrzutu dziennik z ostatnich siedmiu dni był pusty, a komunikat podpowiadał, że wpisy pojawiają się po odczycie w Smart Scan.

Skąd biorą się wpisy w dzienniku

Jedynym źródłem wpisów jest transakcja Smart Scan: po każdym odczycie zapisuje wynik parsera w dzienniku, także wtedy, gdy kodu nie rozpoznała. Zapis jest dodatkiem do odczytu - jeśli się nie powiedzie, weryfikacja etykiety na ekranie działa dalej. Smart Scan nie tworzy przy tym pozycji dokumentu magazynowego, więc dziennik rejestruje odczyty, a nie ruch towaru.

Pod polem skanowania leżą przykładowe kody: poprawne etykiety GS1 i HIBC, adres GS1 Digital Link oraz przykłady oznaczone czerwonym krzyżykiem - GTIN z błędną sumą kontrolną, HIBC ze złym znakiem kontrolnym i etykieta w obcym formacie. Komunikat formularza o braku zapisu w wersji demonstracyjnej dotyczy pozycji przyjęcia; sam odczyt trafia do dziennika. Działanie transakcji opisuje strona Smart Scan - weryfikacja i dekompozycja etykiet, a pozostałe ekrany modułu - przegląd modułu Auto ID do automatycznej identyfikacji towarów.

Cztery werdykty parsera

Werdykt podsumowuje protokół kontroli, który Smart Scan wykonuje przy każdym odczycie: rozpoznanie standardu, strukturę pól, cyfry kontrolne oraz daty. W dzienniku zapisuje się werdykt i pierwszy komunikat, który zgłosił ostrzeżenie albo błąd. Typowe przyczyny błędów po stronie etykiet i czytników omawia artykuł błędy parsowania kodów kreskowych.

Tryb rygorystyczny HIBC i weryfikację sum kontrolnych ustawia profil parsera. Profil zapisuje się w pamięci przeglądarki, dlatego werdykt w dzienniku zależy od ustawień stanowiska, z którego wykonano skan - tę samą etykietę dwa komputery mogą ocenić różnie. Ustawienia profilu opisuje strona ustawienia i mapowanie parsera kodów.

Filtry i wskaźniki nad rejestrem

Okres domyślnie obejmuje 7 dni i liczy się od północy: 7 dni oznacza odczyty od północy siedem dni temu do teraz. Zmiana werdyktu albo standardu (GS1, HIBC, GS1-DL, NIEZNANY) od razu odpytuje bazę; frazę zatwierdza przycisk Szukaj albo klawisz Enter. Zmiana okresu i przycisk Odśwież przeładowują dodatkowo panele analizy błędów.

Wyszukiwarka porównuje frazę z surowym ciągiem odczytu, komunikatem błędu, loginem operatora, numerem GTIN i partią. Nazwy towaru nie przeszukuje, choć podpowiedź w polu ją wymienia - towar znajdziesz po fragmencie numeru GTIN.

Wskaźniki nad rejestrem liczą się z tych samych wierszy, które pokazuje tabela. Odczyty (filtr) podaje ich liczbę, Poprawne etykiety - udział odczytów z werdyktem Poprawny, a Błędy i Ostrzeżenia - liczby odczytów z tymi werdyktami. Odczyty nierozpoznane nie mają osobnego kafelka, ale obniżają udział poprawnych. Rejestr obejmuje najwyżej 500 najnowszych odczytów, więc przy dużym ruchu wskaźniki opisują 500 ostatnich skanów z okresu.

Kolumny rejestru odczytów

Wiersze stoją od najnowszego. Odczyty z werdyktem Błąd mają jasnoczerwone tło, a stopka podaje liczbę wierszy po filtrowaniu.

Kolumna Towar wypełnia się, gdy numer GTIN z kodu pasuje do kodu EAN w kartotece; GTIN-14 z zerem na początku pasuje także do EAN-13. Kody EAN w kartotece opisuje strona kartoteka asortymentu.

Analiza błędów według komunikatu i prefiksu dostawcy

Ten zrzut z bazy demonstracyjnej pokazuje całą szerokość ekranu: filtry i cztery kafelki w jednym rzędzie, pusty rejestr ze stopką Razem (filtr): 0 oraz nagłówki sekcji Analiza błędów parsowania. Panele analizy są puste, bo w okresie 7 dni nie było odczytów.

Panel Najczęstsze błędy parsera grupuje ostrzeżenia i błędy z wybranego okresu według treści komunikatu - do 20 najczęstszych. Wiersz podaje liczbę wystąpień, rozbicie na błędy i ostrzeżenia oraz datę ostatniego wystąpienia, a pasek pokazuje częstość względem najczęstszego komunikatu. Jeden komunikat w wielu wierszach zwykle oznacza jedną przyczynę: źle ustawiony skaner albo serię etykiet z tej samej drukarki.

Wykres Jakość etykiet wg dostawcy / prefiksu pokazuje do 15 grup w poziomych słupkach, od grupy z największą liczbą błędów. Słupek grupy ma odcinki werdyktów (Poprawny, Ostrzeżenie, Błąd); odczyty nierozpoznane nie mają własnego odcinka. Grupą jest siedem pierwszych cyfr numeru GTIN (dla SSCC - siedem cyfr po cyfrze rozszerzenia), identyfikator etykietującego LIC dla kodów HIBC albo pozycja "poza standardem". Prefiks firmy GS1 ma zmienną długość, więc grupa wskazuje dostawcę w przybliżeniu - dwie firmy o wspólnym początku numeru trafią do jednego słupka. Oba panele uwzględniają tylko okres; pozostałe filtry ich nie zmieniają.

Separator FNC1 i znacznik GS w surowym ciągu

Znak ASCII 29 w dzienniku. W kodach GS1-128 i GS1 DataMatrix pole o zmiennej długości, na przykład partia, kończy się znakiem FNC1, jeśli po nim następuje kolejne pole. Skaner przekazuje go do programu jako niewidoczny znak sterujący GS (ASCII 29). Dziennik zapisuje ten znak w surowym ciągu jako tekst <GS>, a ekran pokazuje go jako znacznik ⟨GS⟩, dzięki czemu granice pól widać w tabeli i w eksporcie.

Brak znacznika tam, gdzie powinien stać separator, zwykle oznacza skaner ustawiony tak, że pomija FNC1. Parser próbuje wtedy odczytać pola w trybie awaryjnym, według maksymalnych długości, i zgłasza ostrzeżenie.Rozwiązaniem jest włączenie w skanerze przesyłania separatora grupy (GS). Które identyfikatory mają zmienną długość i wymagają separatora, podaje rejestr identyfikatorów zastosowań GS1.

Eksport obejmuje te same wiersze co rejestr, czyli najwyżej 500 - przy większej liczbie odczytów najpierw zawęź okres albo frazę. Plik powstaje w przeglądarce jako tabela w formacie zgodnym z Excelem, dlatego Excel może przy otwarciu zapytać o zgodność formatu z rozszerzeniem .xls. Ten sam zestaw danych w skrócie, z wykresem godzinowym, pokazuje Dashboard Auto ID ze statystykami odczytów.