Moduł Auto ID w Studio WMS.net - automatyczna identyfikacja towarów kodami GS1 i HIBC

Menu AUTO ID w roli kierownika magazynu zbiera siedem ekranów automatycznej identyfikacji towarów. Część z nich sprawdza etykiety, które przyjeżdżają z dostawą, a część przygotowuje oznaczenia nadawane w magazynie: numery SSCC jednostek logistycznych i etykiety w języku ZPL drukarek Zebra. Moduł rozstrzyga praktyczne pytanie działu przyjęć - czy kod na kartonie jest poprawnym kodem GS1 albo HIBC, czy tylko na taki wygląda.

Menu boczne ma pod nagłówkiem AUTO ID siedem pozycji w stałej kolejności: Ustawienia i mapowanie, Słowniki standardów, Smart Scan, Jednostki logistyczne SSCC, Szablony etykiet, Dziennik parsowania i Dashboard Auto ID. Prawa część ekranu to dashboard modułu. Górny rząd kafelków liczy skany, poprawność, błędy i ostrzeżenia z bieżącego dnia. Drugi rząd pokazuje unikalne numery GTIN, skany z tygodnia oraz liczbę otwartych jednostek i szablonów etykiet - w bazie demonstracyjnej 0 jednostek otwartych i 4 szablony. Pod kafelkami leżą wykresy poprawności i wydajności godzinowej, a niżej zestawienie wyjątków z ostatnich trzech dni.

Mapa ekranów modułu

Każda pozycja menu otwiera osobną transakcję. Dwie pierwsze przygotowują stanowisko i uczą standardu, trzecia sprawdza etykiety, dwie kolejne tworzą własne oznaczenia magazynu, a dwie ostatnie analizują wykonane odczyty.

Auto ID w przebiegu przyjęcia i wysyłki

Moduł nie zastępuje dokumentów magazynowych. Pracuje obok nich: przed przyjęciem pozwala ocenić etykietę dostawcy, a przy wysyłce - nadać jednostce numer SSCC i przygotować jej etykietę. Tabela pokazuje, co zostaje w systemie po każdym etapie.

Reguła stanu. Żaden ekran modułu Auto ID nie zmienia stanu magazynowego. Stan liczą wyłącznie pozycje zatwierdzonych dokumentów magazynowych, a Smart Scan nie tworzy dokumentu - także wtedy, gdy operator kliknie Przyjmij na magazyn w formularzu demonstracyjnym.

Partię i termin ważności przyjmowanego towaru zapisuje dokument przyjęcia. Kartoteka asortymentu decyduje, czy te pola są przy przyjęciu wymagane, a przepisanie ich z etykiety należy do operatora albo do transakcji kolektora.

Standardy rozpoznawane przez parser

Parser modułu kieruje odczyt do właściwej ścieżki po pierwszym znaku. Wcześniej usuwa identyfikator symboliki AIM, jeśli skaner go dołącza, np. ]C1 dla GS1-128, ]d2 dla GS1 DataMatrix albo ]Q3 dla kodu GS1 QR.

Wynik kontroli ma trzy kolory. Zielony oznacza zgodność struktury, cyfr kontrolnych i dat ze specyfikacją. Bursztynowy - kod daje się odczytać, ale protokół zgłasza zastrzeżenie, np. termin ważności, który już minął. Czerwony - etykieta nie przechodzi kontroli albo nie należy do żadnego standardu; w formularzu demonstracyjnym blokuje przyjęcie pozycji.

Znaczenie i długość każdego identyfikatora zastosowań publikuje GS1 na oficjalnej liście identyfikatorów zastosowań GS1. Budowę kodu wyrobów medycznych opisują standardy etykietowania HIBCC, a zastosowanie obu standardów w procesach magazynu - artykuł Auto ID w magazynie - automatyczna identyfikacja towarów.

Co moduł zapisuje w bazie danych

Moduł ma własne tabele w bazie SQL Server, zakładane przez skrypty aktualizacji wykonywane przy starcie aplikacji. Miejsce zapisu rozstrzyga, które dane są wspólne dla całego magazynu, a które zostają na jednym komputerze.

Powiązanie z dokumentami. Tabele modułu nie powtarzają ilości z dokumentów. Ekran jednostek logistycznych zapisuje hierarchię opakowań we własnej tabeli i nie łączy ich z pozycjami dokumentów PZ ani WZ. Rejestr partii na dashboardzie czyta przyjęcia PZ i PW wprost z pozycji dokumentów, więc nie wymaga synchronizacji. Zapytania modułu zawężają dane do roli WMS i do magazynu zalogowanego użytkownika.

Numer palety a numer SSCC

Dokumenty magazynowe Studio WMS.net mają własny numer palety z ciągłego licznika. Ma on 18 cyfr, ale nie jest numerem SSCC: nie zawiera prefiksu firmy nadanego przez GS1 ani cyfry kontrolnej. Numer SSCC powstaje w module jednostek logistycznych. Serwer składa go z cyfry rozszerzenia, prefiksu firmy GS1, numeru seryjnego z sekwencji bazy danych i cyfry kontrolnej mod 10 - razem 18 cyfr, zgodnie z definicją klucza SSCC w standardzie GS1.

Prefiks firmy wpisuje administrator w skorowidzach systemu, a nie na ekranie ustawień parsera. Operator może też wpisać numer SSCC ręcznie, np. przepisany z etykiety dostawcy.

Panel Nowa jednostka ma zakładkę Paleta SSCC oraz dwie zakładki dla opakowań niższego poziomu: Karton i Opakowanie. Puste pole SSCC oznacza, że numer wygeneruje serwer; komunikat pod polem przypomina, że źródłem jest prefiks GS1 firmy. Prawy panel Struktura jednostek pokazuje drzewo agregacji z wyszukiwarką po kodzie, SSCC, GTIN i partii oraz przełącznikiem widoku: wszystkie, tylko otwarte albo tylko zamknięte. Trzy liczniki nad panelami (jednostki otwarte, zamknięte, palety) w bazie demonstracyjnej pokazują zero.

Agregacja pilnuje hierarchii: karton nie wejdzie do innego kartonu, a elementu nie da się podpiąć tak, żeby powstał cykl. Zamknięta jednostka nie przyjmuje nowej zawartości, a jednostki z zawartością nie można usunąć.

Etykiety ZPL - co robi system, a co drukarka

W bazie demonstracyjnej lista ma cztery szablony: etykietę logistyczną SSCC palety 100 x 150 mm, etykietę produktu GS1-128 100 x 60 mm, etykietę wyrobu medycznego HIBC 60 x 40 mm i mini etykietę GS1 DataMatrix 40 x 30 mm w rozdzielczości 300 DPI. Edytor po prawej ma pola kodu, nazwy, standardu, wymiarów i rozdzielczości, rząd klikalnych tokenów danych oraz pole kodu ZPL. Token wstawia się w miejscu kursora, a zakładka Wydruk (podgląd) podstawia pod tokeny dane przykładowe. W pasku modułu widnieje etykieta DEMO - bez wydruku fizycznego.

Wydruk fizyczny. Wersja 2026.7 nie wysyła etykiety na drukarkę. Transakcja generuje kod ZPL, który można pobrać jako plik .zpl albo skopiować, i pokazuje podgląd poglądowy. Plik przekazuje się drukarce Zebra poza programem, a ostateczny wygląd etykiety zależy od drukarki, która interpretuje ZPL.

Jak korzystać z tej części instrukcji

Kolejność czytania zależy od roli w procesie. Ekrany modułu są niezależne - każdy otwiera się osobno z menu, a łączą je profil parsera i dziennik odczytów.

• Administrator wdrożenia - zaczyna od ustawień i mapowania, a profil sprawdza na przykładowych kodach w Smart Scan; na każdym stanowisku przyjęć zapisuje ten sam profil.
• Kierownik magazynu - sięga po Smart Scan przy spornej etykiecie, a jakość odczytów ocenia w dzienniku parsowania i na dashboardzie.
• Pakowanie i wysyłka - buduje jednostki SSCC; ikona etykiety przy jednostce generuje prosty kod ZPL, niezależny od szablonów.
• Nauczyciel i uczeń - poznają standardy w słownikach, a potem sprawdzają je na kodach testowych w Smart Scan; ćwiczenie poniżej obejmuje cały moduł.

Moduł Auto ID jest częścią systemu opisanego na stronie Studio WMS.net dla magazynów i operatorów 3PL. Ekrany modułu działają w przeglądarce kierownika magazynu przy połączeniu z serwerem aplikacji, jak cały system.