Skanowanie kodów 2D i QR w aplikacji mobilnej Studio WMS.net

Aplikacja mobilna jako skaner

Skanowanie w Studio WMS.net odbywa się w natywnej aplikacji na Androida i iOS. Ta sama aplikacja obsługuje wersję ST oraz RS, więc nie trzeba instalować osobnego klienta dla każdego programu. Kody czyta aparat urządzenia, a rozpoznawaniem zajmuje się biblioteka ML Kit. Przy pierwszym użyciu aplikacja prosi o zgodę na dostęp do aparatu, a po odmowie wyświetla komunikat z przejściem do ustawień systemu.

Pole skanera otwiera podgląd kamery na dużej części ekranu. Po odczycie podgląd się zamyka, a wartość trafia do pola formularza. Poprawny wynik potwierdza wibracja telefonu, a niepoprawny - wibracja błędu. Domyślnie aplikacja szuka wszystkich obsługiwanych typów kodów, ale konfiguracja pola może zawęzić listę, na przykład do samego EAN-13 albo do DataMatrix.

Skaner 2D a skaner laserowy 1D

Skaner 2D, zwany imagerem, rejestruje obraz kodu matrycą i dekoduje go algorytmem. Czyta kod także wtedy, gdy jest obrócony albo naklejony na zakrzywiony karton, i nie wymaga celowania wiązką. Kody dwuwymiarowe mają korekcję błędów, więc pomięta albo zabrudzona etykieta nie musi blokować odczytu. Skaner laserowy 1D czyta wyłącznie kody liniowe i wymaga ustawienia wiązki w poprzek pasków.

Aparat urządzenia działa jak imager, dlatego jedno urządzenie czyta etykiety dostawców w kodach liniowych i dwuwymiarowych. Lista formatów obejmuje Code 128, Code 39, Code 93, Codabar, EAN-13, EAN-8, UPC-A, UPC-E i ITF oraz QR, DataMatrix, PDF417 i Aztec. Wyjątkiem są kody GS1 DataBar: biblioteka rozpoznawania kodów ich nie obsługuje, więc aplikacja ich nie odczyta.

Etykiety GS1 i HIBC rozkładane na pola dokumentu

Pole skanera w formularzu ma ustawiany tryb odczytu. Przy trybie GS1 albo HIBC aplikacja wysyła zeskanowany ciąg do serwera, który rozkłada go na identyfikatory. Wartości trafiają do pól wskazanych w mapowaniu: identyfikator GS1 przypisuje się do pola formularza, na przykład numer partii do pola partii, a datę ważności do pola terminu. Przy HIBC mapowanie wskazuje pola danych podstawowych i wtórnych.

Jedno skanowanie może więc wypełnić kilka pól, ale tylko te, które mapowanie obejmuje. Identyfikator spoza mapowania zostaje pominięty, a zakres mapowania ustala się przy konfiguracji formularza dla danego dostawcy i typu etykiety. Po odczycie aplikacja uruchamia walidację pola. Ewentualne skrypty zmiany wartości zdefiniowane w formularzu wykonują się dopiero wtedy, gdy walidacja przejdzie.

Bez trybu GS1 albo HIBC pole zapisuje cały odczyt jako tekst, bez rozkładu na identyfikatory. Tak działa skanowanie numerów EAN i kodów lokalizacji.

Praca bez zasięgu

Formularz, który ma włączoną obsługę trybu offline, aplikacja zapisuje na urządzeniu w sekcji Funkcje offline. Sama proponuje to przy otwarciu takiego formularza, a pobranie obejmuje definicję dokumentu, dane do list rozwijanych i dokumenty powiązane. Bez zasięgu magazynier wypełnia formularz i zapisuje go jak zwykle: dane czekają w kolejce na urządzeniu ze statusem Oczekuje na wysłanie, a znacznik Brak internetu pokazuje, że telefon jest offline. Aplikacja wysyła kolejkę sama, po odzyskaniu połączenia, po powrocie z tła i co 5 minut. Wysyłka wymaga, by użytkownik był zapamiętany w zapisanych kontach, bo bez tego wpis dostaje status braku użytkownika.

Odczyt kodu nie potrzebuje sieci, bo kod rozpoznaje samo urządzenie. Rozkład etykiet GS1 i HIBC na pola wykonuje jednak serwer, więc bez połączenia aplikacja zgłasza błąd odczytu, a pola z mapowania zostają niewypełnione. Zdjęcia, załączniki, dokumenty powiązane i przyciski ze skryptami działają offline tylko wtedy, gdy pobrano je razem z formularzem, a przy pobieraniu aplikacja ostrzega, które elementy będą niedostępne. Zapisana konfiguracja wygasa po 10 dniach od ostatniej aktualizacji; aplikacja odświeża ją przy logowaniu, jeśli dane są starsze niż 12 godzin. Formularz bez obsługi offline nie zapisze się bez połączenia.

Auto ID w przeglądarce kierownika

Moduł Auto ID uczy standardów i sprawdza etykiety. Transakcja Smart Scan rozpoznaje GS1-128, GS1 DataMatrix, GS1 QR, GS1 Digital Link i HIBC, sprawdza cyfry kontrolne GTIN, SSCC i GLN, a dla HIBC sumę kontrolną modulo 43. Wynik ma jeden z trzech kolorów werdyktu. Transakcja ma charakter demonstracyjny: nie zapisuje pozycji w dokumentach, a każdy odczyt trafia do dziennika parsowania. Przydaje się do oceny etykiet nowego dostawcy, zanim ustali się mapowanie pól.

Numer palety w dokumentach to wewnętrzny osiemnastocyfrowy numer nadawany przez program, a nie numer SSCC. SSCC powstaje osobno, na ekranie Jednostki logistyczne SSCC. Składa się z cyfry rozszerzenia, prefiksu firmy nadanego przez GS1, numeru z sekwencji bazy i cyfry kontrolnej liczonej modulo 10. Ekran buduje hierarchię paleta, karton i opakowanie. Jednostki opisują fizyczne opakowanie, a stan magazynowy nadal liczą dokumenty. Szablon etykiety w języku ZPL pobiera się jako plik albo kopiuje do schowka, bo program nie wysyła go na drukarkę.

Czego w standardzie nie ma

• odczytu kodów GS1 DataBar aparatem urządzenia,
• rozkładu etykiet GS1 i HIBC na pola bez połączenia z serwerem,
• serializacji sztuk z weryfikacją opakowań w krajowym systemie weryfikacji leków,
• wysyłki etykiet ZPL bezpośrednio na drukarkę.

Integracje spoza gotowych połączeń z SAP i WAPRO WF-MAG omawiamy we wdrożeniu.