W opisywanym wdrożeniu zapis pozycji przyjęcia wstawia stałą wartość BRAK w numerze nośnika i w numerze partii, a terminy zostawia puste. Wydanie nie pyta o te wartości, bo przejmuje je ze stanu wskazanej pozycji. Wyjątkiem jest cross-docking, w którym numer nośnika wpisuje operator albo generuje przycisk.
Opis dotyczy zachowania zapisu, a nie decyzji o tym, że magazyn nie prowadzi palet i partii. Odróżnia to opisywane wdrożenie od magazynu, w którym numer partii i termin trzeba podać przy każdym przyjęciu: tutaj formularze i terminale wstawiają wartości stałe, więc przyjęcie nie wymaga od operatora żadnego z tych pól.
Magazyn bez numerów palet i partii dostaje pozycje z wartością BRAK
Zapis pozycji z formularza przyjęcia wstawia w polach nośnika i partii wartość BRAK, a w polach terminów wartości puste. To samo robi zapis z formularza przyjęcia PZB i PW. Terminale przyjęć stosują ten sam wzorzec, każdy w swoim zapisie, a wydanie przejmuje wartości ze stanu.
Wzorzec ma więc trzy części: przyjęcie wstawia wartości stałe, stan je przechowuje, a wydanie je przejmuje. Tabela zestawia miejsca zapisu i to, co trafia w nich do numeru nośnika i numeru partii.
| Miejsce zapisu | Numer nośnika i numer partii |
|---|---|
| Zapis z formularza PZ | BRAK i BRAK |
| Zapis z formularza PZB i PW | BRAK i BRAK |
| Terminal PW | BRAK i BRAK |
| Terminal PZ | BRAK i BRAK |
| Terminal PZB | BRAK w numerze palety i w numerze partii |
| Wydanie z terminala WZ | wartości ze stanu |
Zapis pozycji z formularza wysyła stałe zamiast odczytu pól
Zapis pozycji z formularza PZ bierze z kontrolek tylko pięć wartości (kontrahent; asortyment; lokalizacja; ilość; uwagi). Wartości pól numerów oraz terminów są w kodzie formularza stałymi, a nie odczytem pola. Operator nie widzi więc w formularzu miejsca, w którym mógłby je zmienić.
Kod palety jest w tym zapisie pusty, numer palety i numer partii mają wartość BRAK, a dwa terminy, czyli termin ważności i data wytworzenia towaru, są puste. Tabela pokazuje, które pole dostaje jaką wartość.
| Pole pozycji | Wartość w zapisie z formularza przyjęcia |
|---|---|
| Kod palety | puste |
| Numer palety | BRAK |
| Numer partii | BRAK |
| Termin ważności | puste |
| Data wytworzenia | puste |
Zapytanie listy pozycji dokumentu zwraca cztery wartości: numer serii, numer palety, termin ważności i datę wytworzenia. Zapisane wartości BRAK są więc odczytywane z bazy razem z pozostałymi danymi pozycji.
- Z kontrolek - pięć wartości (kontrahent; asortyment; lokalizacja; ilość; uwagi).
- Z kodu - wartości pól numerów oraz terminów.
Kolumny numerów i terminów dostają BRAK albo puste wartości
Wartości stałe trafiają do kolumn numerów i terminów pozycji dokumentu. Kod palety zostaje pusty, numer palety i numer serii dostają BRAK, a termin ważności i data wytworzenia są puste. Zapis z formularza przyjęcia PZB i PW stosuje ten sam wzorzec: numer palety i numer partii to BRAK, a terminy są puste.
Lista pozycji pokazuje potem te wartości razem z pozostałymi danymi pozycji. Dokument przyjęty bez numerów palet i partii ma więc w każdej pozycji tę samą, jawną wartość BRAK, a nie pole puste. Dla osoby analizującej stan magazynu oznacza to, że wartość BRAK jest częścią danych, a nie brakiem wpisu.
Terminale przyjęć zapisują te same wartości stałe
Terminal przyjęcia wewnętrznego (PW) zapisuje w polach numeru palety i numeru partii wartość BRAK, kod palety zostaje pusty, a termin jest pusty. Terminal przyjęcia ze zlecenia (PZ) wywołuje zapis z numerem nośnika i numerem partii o wartości BRAK, z pustym kodem palety i pustym terminem, a procedura sama podstawia BRAK, gdy numer partii jest pusty.
Terminal realizacji bufora PZB aktualizuje pozycję z wartością BRAK w numerze palety i w numerze partii. Wzorzec jest więc wspólny dla wszystkich terminali przyjęć, choć każdy zapisuje go własnym wywołaniem. Różnice między terminalami dotyczą tego, które pola wysyła wywołanie, a nie samej wartości: w numerze nośnika i w numerze partii stoi wszędzie BRAK.
- Terminal PW - BRAK w numerze palety i numerze partii, kod palety i termin puste.
- Terminal PZ - BRAK w numerze nośnika i numerze partii, kod palety i termin puste.
Przebieg przyjęcia ze zlecenia opisujemy w artykule o przyjęciu produkcyjnym na kolektorze, a dokument PZB zakładany w formularzu w tekście o przyjęciu PZB i PW.
Wydanie bierze wartości ze stanu, a nie z pól ekranu
Wydanie z terminala (WZ) nie wysyła numeru nośnika ani numeru partii. Procedura pozycji kopiuje pięć wartości (datę wytworzenia, termin ważności, numer serii, numer palety, kod palety) ze stanu wskazanej pozycji. Zapis wydania opisujemy tu tylko dla WZ. Przy stanie, który powstał z przyjęcia z wartością BRAK, wydanie zapisze więc BRAK, bo przejmuje ten sam numer.
Terminale nie mają kroku dla numeru partii i palety. Nie ma w nich też kroku dla terminu. Pola techniczne w terminalach niosą wyłącznie pięć identyfikatorów: asortymentu, kontrahenta, lokalizacji, linii zlecenia i pozycji. Wydanie nie ma zatem żadnego miejsca, w którym operator mógłby podać partię albo paletę, i bierze je zawsze ze stanu. Dla operatora wydania oznacza to, że nie musi znać numeru partii ani palety, bo wskazana pozycja stanu niesie je ze sobą.
- Wydanie z terminala WZ - nie wysyła numeru nośnika ani partii.
- Procedura pozycji - kopiuje wartości ze stanu wskazanej pozycji.
Przykład (dane wymyślone) pokazuje ten przebieg w czterech krokach:
- Operator A dopisuje do Dokumentu 26-1001 Artykuł A w ilości 12 i wskazuje lokalizację.
- Po „Dodaj” formularz wysyła zapis pozycji z numerem palety BRAK, numerem partii BRAK i pustymi terminami, więc w pozycji powstają te stałe wartości.
- Operator A nie wpisuje przy tym żadnej partii ani terminu, bo formularz nie odczytuje ich z pól.
- Przy późniejszym wydaniu z terminala kod nie wysyła numeru partii, bo procedura bierze go ze stanu, czyli wartość BRAK.
Cross-docking pokazuje, gdzie numer nośnika jest jednak potrzebny
Przyjęcie cross-docking zapisuje numer nośnika podany przez operatora, a nie wartość BRAK. Formularz wymaga „Nr palety” i „Rodzaju palety”, ma przycisk generujący numer ciągły i kontrolę powtórzenia z komunikatem „Powtórzony numer nośnika!”. Cross-docking jest więc wyjątkiem od wzorca opisanego powyżej.
- Cross-docking - numer nośnika podaje operator albo generuje przycisk.
- Pozostałe dokumenty - numer nośnika to BRAK.
Dokument, w którym pozycją jest nośnik z opisem, a nie artykuł, opisujemy w artykule o cross-dockingu z nośnikiem z opisem, a składanie zestawu z wielu stanów w tekście o palecie MIX.
Co w opisywanym wdrożeniu leży w bazie dedykowanej klienta, a co w bazie głównej, opisuje tekst o dodatkach klienta w osobnej bazie.
Pytania do analizy
- Czym różni się wartość BRAK zapisana w pozycji od pustego pola, gdy analizuje się stan magazynu?
- Które z wartości BRAK pochodzą z kodu formularza, które z procedury, a które ze stanu przy wydaniu?
- Dlaczego cross-docking zapisuje numer podany przez operatora, skoro pozostałe dokumenty zapisują BRAK?
- Jak magazyn bez numerów palet rozpoznaje przyjętą pozycję, skoro numer palety ma w niej wartość BRAK?