Wykrywanie sprzętu IT to porównanie ewidencji z danymi zebranymi na stacjach roboczych: numerem seryjnym, pamięcią RAM, dyskami, systemem i zainstalowanymi programami. W ewidIT sieci nie skanuje sam moduł. Agent albo konektor zapisuje raport w pliku JSON, operator IT wczytuje go na ekranie Wykrywanie, a program dopasowuje urządzenia do kart sprzętu, uzupełnia dane i zgłasza to, co się nie zgadza.
Ewidencja prowadzona ręcznie rozjeżdża się z rzeczywistością po pierwszej wymianie dysku albo po przeniesieniu laptopa do innego działu. Poniżej opisano, co zawiera raport, jak program dopasowuje urządzenie, które dane aktualizuje sam i o jakich zmianach decyduje operator. Funkcja jest częścią systemu ewidencji sprzętu IT ewidIT w Studio TCS.net.
Skąd bierze się raport z agenta
Agent to skrypt PowerShell zgodny z Windows PowerShell 5.1. Odczytuje konfigurację lokalnego komputera przez CIM/WMI i rejestr, a wynik zapisuje w pliku JSON w schemacie raportu ewidIT. Opis agenta wyklucza zbieranie haseł, plików i historii przeglądania. Jeden raport opisuje jeden komputer:
| Pole raportu | Co zawiera |
|---|---|
host, uuid, sn | nazwa komputera, UUID z SMBIOS, numer seryjny z BIOS |
producent, model | producent i model komputera |
cpu, ram_gb | nazwa procesora z liczbą rdzeni, pamięć RAM w GB |
dyski | numer seryjny, model, pojemność i szyfrowanie każdego dysku |
siec | adres MAC i adres IP każdej aktywnej karty sieciowej |
os, uzytkownik | nazwa i wersja systemu, ostatnio zalogowany użytkownik |
oprogramowanie | nazwa, wydawca, wersja i data instalacji każdego programu |
Stan szyfrowania dysku agent sprawdza tylko wtedy, gdy działa z uprawnieniami administratora. Bez nich pole zostaje puste, a program nie zakłada incydentu braku szyfrowania. Raport dla jednego komputera wygląda tak (skrócony, dane przykładowe):
{
"schemat": "ewit-raport/1",
"zebrano": "2026-10-19T09:15:00",
"host": "DEMO-PRZYKLAD-01",
"sn": "DEMOSN000001",
"ram_gb": 16,
"dyski": [ { "sn": "DEMODYSK000001", "gb": 512, "szyfrowanie": true } ],
"siec": [ { "mac": "00:00:5E:00:53:01", "ip": "192.0.2.15" } ],
"os": { "nazwa": "Microsoft Windows 11 Pro", "wersja": "10.0.26100" }
}
Wczytanie raportu na ekranie Wykrywanie
Ekran znajduje się w menu Inwentaryzacja, a w pasku ewidIT jako zakładka Wykrywanie obok Licencji i Zgodności. Na górze jest pole „Wczytaj raport JSON”. Operator wskazuje plik z agenta albo z konektora i naciska Wczytaj. Plik może zawierać jeden raport albo paczkę w postaci {"raporty":[...]}, czyli dane wielu komputerów naraz.
Przeglądarka sprawdza, czy plik jest poprawnym JSON, i wysyła go do bazy w częściach, więc operator nie musi niczego dzielić ręcznie. Granicą jest rozmiar raportu: procedura odrzuca tekst dłuższy niż 2 mln znaków. Większą liczbę komputerów trzeba rozłożyć na kilka plików i wczytać je jeden po drugim. Raporty wczytuje operator IT albo administrator firmy, pracownik ich nie widzi.
Po wczytaniu program podaje wynik w jednym komunikacie: ile raportów przetworzył, ile dopasował do kart sprzętu, ile dotyczyło nieznanych urządzeń oraz ile powstało nowych rozbieżności i incydentów.
Dopasowanie raportu do karty sprzętu
Program szuka karty sprzętu po kolejnych identyfikatorach i zatrzymuje się na pierwszym trafieniu. Pomija sprzęt zlikwidowany i sprzedany.
| Krok | Klucz | Uwaga |
|---|---|---|
| 1 | UUID z SMBIOS | najpewniejszy klucz, przeżywa zmianę nazwy komputera |
| 2 | numer seryjny | z BIOS albo z identyfikatora produktu |
| 3 | adres MAC | każdy z adresów aktywnych kart |
| 4 | nazwa hosta | ostatnia deska ratunku, bo nazwę łatwo zmienić |
Raport bez żadnego z tych identyfikatorów zostaje zapisany ze statusem błędu. Raport, którego nie udało się dopasować, trafia na listę nieznanych urządzeń. Każdy zapisany raport ma wynik: dopasowany, nieznane urządzenie albo błąd.
Co program aktualizuje sam, a o czym decyduje operator
Raport nie zmienia statusu ani przypisania sprzętu. O tym, kto ma laptop i w jakim jest stanie, decydują wyłącznie dokumenty. Raport może jedynie uzupełnić dane opisowe i zgłosić różnice.
| Dane | Zachowanie programu |
|---|---|
| IP, nazwa hosta, wersja systemu, czas ostatniego raportu | aktualizowane automatycznie przy każdym raporcie |
| Puste pola karty (UUID, numer seryjny, MAC, system, RAM, procesor) | uzupełniane z raportu |
| Lista zainstalowanych programów | zapisywana jako instalacje aktywne albo nieaktywne |
| RAM, procesor, dysk | rozbieżność i incydent do wyjaśnienia |
| System, adres MAC, użytkownik | rozbieżność bez incydentu |
| Dysk bez szyfrowania | incydent do wyjaśnienia |
Dyski program porównuje po numerach seryjnych. Pierwszy raport zakłada składniki sprzętu, a każda późniejsza zmiana, na przykład wymiana dysku, jest rozbieżnością i incydentem. Rozbieżność dotycząca użytkownika pojawia się tylko wtedy, gdy sprzęt jest przypisany do osoby, a ostatnio zalogowany użytkownik jest kimś innym.
Zakładki wyników wykrywania
Wyniki trafiają do czterech zakładek.
Rozbieżności pokazują urządzenia, których dane różnią się od ewidencji: hosta, pole, wartość w ewidencji i wartość z raportu. Dla zaznaczonych wierszy operator wybiera jedną z trzech decyzji. „Przyjmij do ewidencji” aktualizuje kartę sprzętu o wartość z raportu. „Utwórz incydent” zgłasza rozbieżność jako problem do wyjaśnienia. „Zignoruj” zamyka wiersz bez zmian. Przyjęcie zmienia kartę sprzętu, więc program porównuje znacznik wersji rekordu. Jeśli ktoś inny zmienił ten sam sprzęt w międzyczasie, zapis jest odrzucany komunikatem „Rekord zmienił ktoś inny”. Przyjęcie rozbieżności dotyczącej użytkownika nie zmienia przypisania, bo to robi tylko dokument wydania albo zwrotu.
Incydenty to zgłoszenia utworzone z rozbieżności albo założone przez program: nowe urządzenie, zmiana składnika, brak szyfrowania i brak kontaktu z agentem. Incydent ma status otwarty, wyjaśniany albo zamknięty, a zamknięcie wymaga opisu rozstrzygnięcia.
Nieznane urządzenia zbierają sprzęt z raportu, którego nie udało się dopasować do żadnej karty. Operator może go przyjąć do ewidencji: wskazuje model z katalogu, a program tworzy dokument przyjęcia z danymi z raportu (numer seryjny, MAC, UUID, host, system) i nadaje numer inwentarzowy z licznika kategorii. Nowy sprzęt trafia do magazynu IT, a incydent nowego urządzenia zamyka się sam. Przypisania raportu do już istniejącej karty ten ekran nie oferuje.
Raporty zawierają historię wczytanych raportów: źródło, host, powiązany sprzęt i wynik. Treść JSON jest usuwana po 90 dniach (parametr firmy), a wynik uzgodnienia zostaje.
Agenci, którzy przestali raportować
Kokpit ewidIT ma kafle Incydenty otwarte, Rozbieżności i Agenci milczący. Zadanie dzienne zakłada incydent braku kontaktu dla sprzętu, który nie przysłał raportu od ponad 14 dni (próg ustawia firma). Jeden sprzęt ma najwyżej jeden otwarty incydent tego rodzaju. Gdy agent przyśle kolejny raport, incydent zamyka się z opisem „Agent ponownie raportuje”.
Oprogramowanie z raportu i zgodność licencji
Lista programów z każdego raportu trafia do instalacji. Program porównuje nazwę i wydawcę ze wzorcami produktów w katalogu i rozpoznaje instalację jako konkretny produkt. Programy, które zniknęły z raportu, zostają oznaczone jako nieaktywne, a pierwszy i ostatni raport każdej instalacji są zapisane. Dane zasilają ekran Zgodność licencji, który zestawia licencje posiadane z zużytymi, więc niedobór widać zanim zobaczy go audytor producenta.
Czego moduł nie robi
Zakres funkcji jest wąski i zamierzony. Moduł nie wykonuje czterech rzeczy:
- nie skanuje sieci z przeglądarki ani z serwera,
- nie instaluje agentów na stacjach,
- nie zmienia statusu i przypisania sprzętu na podstawie raportu,
- nie pobiera raportu sam: plik dostarcza agent albo konektor, a wczytuje go operator.
Lista oprogramowania i ostatnio zalogowany użytkownik to dane o pracy pracownika. Firma informuje o ich zbieraniu w obowiązku informacyjnym (art. 13 RODO) i w regulaminie pracy, a zakres ocenia prawnik.
Słownik pojęć
- AAgent
- Skrypt PowerShell uruchamiany na stacji roboczej. Odczytuje konfigurację komputera i zapisuje ją w pliku JSON.
- KKonektor
- Narzędzie zbierające dane z wielu urządzeń i zapisujące je w formacie raportu ewidIT. Dostarcza plik, który wczytuje operator.
- RRaport JSON
- Plik z danymi jednego komputera albo paczka {"raporty":[...]}: numer seryjny, UUID, MAC, RAM, dyski, system i programy.
- UUUID SMBIOS
- Identyfikator komputera zapisany w firmware. Pierwszy klucz, po którym ewidIT dopasowuje raport do karty sprzętu.
- RRozbieżność
- Różnica między wartością w ewidencji a wartością w raporcie. Operator przyjmuje ją do ewidencji, zgłasza jako incydent albo ignoruje.
- IIncydent
- Zgłoszenie do wyjaśnienia, na przykład zmiana dysku, nowe urządzenie, brak szyfrowania albo brak kontaktu z agentem. Zamyka się z opisem rozstrzygnięcia.